MUTLU ERBERK

Herkese selamlar…

            Bu aydan itibaren kalemim, aklım ve birikimlerim elverdiğince sizlerle bu köşede götürebileceğim yere kadar bi’ şeyler paylaşmak istiyorum. Kendi gibi toprakları da verimli olan bu coğrafyada yeterince biriktirdiğime ve hala biriktirmeye devam ettiğime inanıyorum, bu toplumda yaşayan bir birey aynı zamanda sanat ve sanatçılık yolunda hiç bıkmadan usanmadan ve yorulmadan yürüyen bir insan olarak... 

Geride bıraktığımız ve bütün Müslümanlarca kutsal sayılan duygusal ve inançsal bereketin bollluğun olduğu bu dönem benim için de yepyeni uyanışlara sebep oldu. Zorlu ve uzun geçen akademik ve müzikal eğitim dönemiyle dolu dolu geride bıraktığım bir 10 yıl… ve bu 10 yıla ait deneyimler… ve kendimi o hayatın içinde artık ifade edebilişim…

Türkiye gibi gelişime, değişime uzun yıllar ayak diremiş olan bir ülkenin evladı ve bundan payını fazlasıyla almış bir Gaziantepli olarak yazıyorum bu satırları… ve hal böyleyken size hayatın kolaylıklarından değil, kolay olanın geçiciliğinden ve çirkin gülümseyişinden değil, zor olanın keyfinden, dayanılmaz hazzından ve değişime dönük olan yüzlerin zorluklar karşısında hayata sevimli tebessümlerinden ve zaferlerden bahsedeceğim…

Her gün uyanıp şuurumuz açıkken güne ait aldığımız ilk nefes! Ve bu nefesle birlikte başlayan seçimler, öğretiler, hayaller ve bunların birbirlerine karşılıklı dirençleri ve asıl yaşamak istediklerimiz, kendimizi hayatın içinde nasıl ifade etmek istediğimiz… her birinin kendi içinde ve birbirine karşı verdiği mücadele hiç bitmez… çünkü hayaller ve öğretiler hep bi’ savaş halindedir birbiriyle.. hayaller özgün olmaktan vazgeçmezken öğretiler seni hep birilerine bi’ şeylere benzetmeye, aynı davranışı sergilemeni sağlamaya çalışır durur hiç vazgeçmeden… insansa bu savaşla yaşamaya alışır acıya karşı dayanabildiği sürece… ve sonunda bi seçim yapar! Ya şahsına münhasır olur veya herkese benzer bu mücadelenin sonunda… işte her şeyin başlayıp bittiği noktadır bu nokta… özgün olmak, farklı olmak ve kendi tarzını yaratmak hep zor ve sancılı olmuştur insan hayatında bahsettiğimiz öğretiler ve sosyal baskılardan dolayı… bir diğerine benzemek, herkes gibi yaşamak, düzenin doğrultusunda yaşamaksa hep daha kolay ve kabul görür bi’ şeydir her ne hikmetse… hayatın renklerine pek yer yoktur bu gri tonların arasında oysa sözümona hepsi bu tekdüzelikten ve monotonluktan bahseder durur… sanki bu onun seçimi değilmişcesine… insanın kendine ve toplumuna dair şans veya şanssızlık olarak nitelediğim şey de budur özgün ve şanslı olmak ya da…

Birlikte olacağımız zaman içerisinde anlatmaya çalışacağım, üzerinde duracağım şeylerin genel bi çerçevesi olarak düşünüyorum bu yazımı… ve şimdiden bi kaç başlık bile paylaşabilirim sizlerle… şans mı şanssızlık mı? Öğretiler… hayatı mı kendini hayatın içinde bulmak mı ? seçimler…

GÜZEL BİR DÜNYA HEPİMİZ İÇİN ŞİMDİLİK KÜÇÜK BİR HAYALSE, HAYDİ HEP BERABER HER GÜN AYNI HAYALİ KURALIM, AYNI RÜYAYA YATALIM ÇÜNKÜ GERÇEKLEŞMEYEN HAYAL KURAMADIKLARIMIZDIR…

                                                                                                          SAYGILARIMLA

                                                                                              MUTLU ERBERK