Bir sabah vakti gelecektim sana. Havanın en temiz berrak insanın içini en çok titreten vaktinde inecektim terminaline. Ve kimselere söylemeyecektim kimse bilmeyecekti geleceğimi. Yalnız sen ve ben olacaktık. Sonra o an unutacaktık herşeyi beraber, sendeki tek insan ben olacaktım  ve bu koca dünyada da benim için yalnız sen.

Bir öğrenci ücretini ödeyip binecektim otobüse. Şoför ters ters öğrenci olduğuna inanmadığını gösteren bir tavırla verecekti para üstünü. Aldırmadan geçip en çok seviğim arka sol köşeye oturacaktım. Sen bana ben sana bakacaktım. Önce Cinderesinde geçecektik sonra karşıyakadan ve şelale kavşağından grand otelin oraya doğru yol alacaktık. Nereye gideceğimi bilmeyecektim zaten çarşıda inip hala sana ulaşmanın  sarhoşluğunu yaşamakta olacaktım. Baş başa güzel bir kahvaltı da hayal etmiştim seninle. Geleneklere uygun olsun diyede bir de canım çok çektiği için bol kaymaklı sıcak sütü olan bir katmercide alacaktık soluğu.Bilirsin katmer sütle daha güzel olur. Ve bir de ezan dinleyecektik kulaklarımızın pasını atacaktık seninle.Bir bir halledecektik tüm işleri. Arkadaşlarala buluşacaktık sonra, ve akrabalarlara ziyaret.

   Ama sen, sen hiç ayrılmayacaktın yanımdan. Her nefesimde seni soluyabilecektim, her nefesimde içime çektiğim sen olacaktın. Burda her anımda senin hayalini kuran ben tüm bunların acısını çıkarırcasına seni yaşayacaktım sende. Birkaç günlüğünede olsa bana mutluluğu tattıracaktın güvenin şefkatin merhametin hala bu dünyada var olduğunu hatırlatacaktın. Ama olmadı işte ayrılığımıza bir ayrılık  aylar  belkide seneler eklendi. Aramıza mesafeler koyan kader sana kavuşacağım anı kıskandı. Tüm hülyalarım hayallerde kaldı.Sen koca şehir Gaziantep bensiz sen nasıl bilmiyorum ama sensiz ben çekilmeyecek gibi. Evet seni çok özledim canım memleketim.ben yinede kavuşma anımı sabırsızlıkla bekleyeceğim. Ne olur sende beni bekle. Ne mutlu seni sendeyken yaşayabilene….

                                                                                                Fatih BOZDEMİR-Moskova